BIJOUEN A SYMBOLIK: OBJETEN, DÉI VILL MÉI ERZÄLLE WÉI ENG MODEGESCHICHT
Hannert engem Pendentif, engem Rank oder engem Armband verstoppt sech heiansdo eng Geschicht, déi e puer Joerhonnerten al ass. Schutz, Léift, Identitéit, Spiritualitéit oder dat, wat an der Famill weiderginn gëtt: Bijoue hunn dacks eng Bedeitung, déi wäit iwwer hiert Ausgesinn erausgeet.

Op Konschthandwierksmäert, a klenge Geschäfter oder un engem Stand am Virbäigoen falen se an d’A. Aus Glas, Metall, Keramik, Steen oder vun Hand geschafft: Bijoue ginn et an enger Onmass Formen a Faarwen. Mä hannert hirer ästheetescher Säit verstoppt sech heiansdo eng vill méi déif Welt: déi vun de Symbolen.
Well e Bijou ze droen ass net ëmmer just eng Fro vu Moud. Fir verschiddener ass et eng Manéier, hir Identitéit ze weisen, eng Erënnerung bei sech ze halen, hir Hierkonft duerzestellen oder e Symbol ze droen, dat hinne besonnesch wichteg ass.
Symboler, déi Kulturen a Generatiounen iwwerdaueren!
Zënter der Antikitéit begleede Bijoue mënschlech Gesellschaften. Si hunn gedéngt, fir e soziale Status ze ënnersträichen, eng Zougehéieregkeet ze weisen, eng Verbindung ze feieren oder Glawen duerzestellen. Verschidden Amuletter goufe souguer gedroen an der Hoffnung, Onglécker ewechzehalen oder d’Gléck unzezéien.
Och haut nach ass dës symbolesch Dimensioun ganz präsent.
De Liewensbaum zum Beispill ass ee vun de beléiftste Motiver. Seng Wuerzele stinn fir d’Hierkonft an d’Verbonnenheet mat de Virfahren, wärend seng Äscht fir de Wuesstum, d’Zukunft an déi kommend Generatioune stinn. Hie symboliséiert also d’Famill, d’Kraaft an d’Kontinuitéit vum Liewen.
De Feil fir säin Deel ka fir Determinatioun, Richtung an de Wëllen, weiderzekommen, stoen. De Kompass erënnert un d’Reesen, un d’Entscheedungen an un d’Sich no sengem eegene Wee. Den Anker gëtt dacks mat Stabilitéit, Hoffnung a Verbonnenheet a Verbindung bruecht.
Aner Symboler, wéi d’Hand vun der Fatima, dat schützend A oder de egyptesche Skarabäus, hunn och eng besonnesch kulturell a spirituell Geschicht.
Wann Bijoue Schutzobjete ginn
A ville Traditioune gëlle verschidde Bijoue als Glécksbrénger oder Schutzobjeten.
Dat schützend A, dat een ënner anerem an de Mëttelmier- an an de Mëttel-Ost-Traditioune fënnt, gëtt mam Schutz géint de béisen A a Verbindung bruecht. D’Hand vun der Fatima, och Khamsa genannt, kënnt a verschiddenen Traditiounen vir a steet ënner anerem fir Schutz a Seegen.
Am antiken Egypten gouf de Skarabäus mat Erneierung a Wiedergebuert a Verbindung bruecht. Hie war e wichtegt Symbol am Glawen ronderëm de Liewenszyklus.
Dës Duerstellungen hunn d’Joerhonnerten iwwerdauert a sinn haut op Pendentifen, Armbänner a Réng ze fannen, déi a ville Länner verkaaft ginn.
Et sollt een awer drun erënneren, datt d’Bedeitunge jee no Epoch, Relioun a Kultur verschidde kënne sinn. Dat selwecht Symbol erzielt net onbedéngt jidderengem déi selwecht Geschicht.
Konschthandwierk tëscht Kreativitéit a Weiderginn
Konschthandwierksmäert bidden en interessanten Abléck an dëse symboleschen Räichtum. Do entdeckt een heiansdo eenzegaarteg Kreatiounen aus ganz ënnerschiddleche Materialien: faarwegt Glas, Keramik, Metall, Holz oder Steng.
Verschidden Handwierker loosse sech vun ale Motiver inspiréieren, anerer interpretéiere traditionell Symboler nei, fir hinnen eng zäitgenëssesch Dimensioun ze ginn.
E Stierrad, e keltescht Motiv, eng Spiral oder eng Planzenduerstellung kënnen esou de Startpunkt vun enger origineller Kreatioun ginn.
Hannert dësen Objete stécht och e Know-how, eng kënschtleresch Approche an heiansdo eng richteg Passioun fir Kulturen an Traditiounen.
An eiser Regioun vun den Dräi Grenzen, wou franséisch, däitsch a lëtzebuergesch Aflëss openeen treffen, si Mäert a Konschthandwierksrendez-vousen esou vill Geleeënheeten, fir dës Kreatiounen z’entdecken an sech mat deenen auszetauschen, déi se maachen.
De Bijou, eng perséinlech Geschicht
Iwwer déi grouss Traditiounen eraus ass d’Bedeitung vun engem Bijou och déif perséinlech.
E Rank kann un e beléiften Mënsch erënneren. En Armband kann eng Frëndschaft symboliséieren. E Pendentif kann bei enger Gebuert, enger Hochzäit oder engem wichtege Moment am Liewe geschenkt gi sinn.
Verschiddener leeën de Bijou, deen se vun engem Elterendeel oder Grousselterendeel kritt hunn, ni of. Anerer wiele bewosst e Symbol, well et zu enger Phas an hirem Liewen, zu enger Iwwerzeegung oder zu engem Wonsch passt.
Vläicht läit jo grad do de ganze Räichtum vun dëse klengen Objeten: Hire Wäert moosst sech net nëmmen un hirem Präis oder um Material, aus deem se gemaach sinn, mä och un der Geschicht, déi hire Besëtzer mat hinne verbënnt.
Um Enn ka e Bijou vill méi si wéi en Accessoire. E ka zu engem Stéck Erënnerung ginn, zu engem Zeeche vun Zougehéieregkeet oder zu enger diskreter Manéier ze erzielen, wien een ass.



